Met veel enthousiasme werd er door de kinderen van de D-jeugd besloten om in de kerstvakantie gewoon door te trainen. En vanaf januari zelfs 2 keer in de week; zowaar een verdubbeling van de trainingsarbeid. Een terecht besluit, want een wedstrijd spelen op D-niveau vergt veel meer dan wat we vorig seizoen gewend waren geweest. En de uitslagen bevestigden tot nu toe deze conclusie. Slechts één overwinning in negen wedstijden. Maar . . . . een nieuw jaar en dus nieuwe kansen.
Hoe teleurstellend was dan ook de eerste wedstijd in het nieuwe jaar uit tegen EOC in Middelburg. Waarschijnlijk zaten de oliebollen nog zwaar in de benen, maar zelden werd er zo slecht gespeeld als deze wedstrijd. En dat nota bene tegen de ploeg die tot nu toe nog nul punten had. De witte zakdoekjes kwamen al bijna tevoorschijn. Gelukkig was de wedstrijd erna tegen United Breda al een stuk beter. Hoewel er nog wel werd verloren, viel er in ieder geval wat meer beleving waar te nemen. Hebben we de opwaartse lijn misschien weer een beetje te pakken ?
Dat zou dan moeten blijken in de wedstrijd van vandaag. Wederom thuis, dit maal tegen Heerle3. De uitwedstijd tegen deze ploeg ging nog met 13-5 verloren, maar toen stond het vizier bij GSC net niet scherp genoeg. Er werd, als er goed is geteld, een keer of 15 paal en lat geraakt. Hebben we deze wedstrijd dan wel een serieuze kans ? Wie weet . . . Vandaag zonder Avy, Aukje en Sylke, maar wel met veel enthousiaste ouders lang de lijn.
Verdedigend doen we het al een aantal weken goed, tot zeer goed. Het is vooral onze schotkracht die het laat afweten. Hoe fijn is het dan dat je al vroeg in de wedstrijd door twee doelpunten van Puk op 2-0 voorkomt. Al vlot komt Heerle weer langszij, maar gelukkig trekken andermaal Puk, Anouk en Tygo de ruststand naar 5-3. Verdedigend ziet het er wederom solide uit; alle spelers staan goed in positie en durven aan te pakken.
De tweede helft blijkt een spannende aangelegenheid te worden. GSC blijft telkens aan de goede kant van de score, maar Heerle blijft ook steeds op één of twee puntjes aanhaken. Het is 6-4 halverwege de tweede helft en 7-6 met nog zo’n vijf minuten op de klok. Gaan we dan eindelijk weer een felbevochte overwinning binnenhalen of glipt het nog uit onze handen ? Gelukkig blijft de dekking hard werken en als er al een gaatje valt staat doelvrouw Veerle op haar post met enkele puike reddingen. Puk en Tygo trekken met hun laatste twee doelpunten de wedstrijd over de finish. Een terechte overwinning en dan te bedenken dat we nog heel vrij vrije kansen onbenut hebben gelaten. Als we daar nog eens wat in kunnen verbeteren, dan belooft dat nog wat.
Een dikke proficiat voor het team en wat een verschil met de wedstrijd van twee weken geleden. Goed voor weer eens twee punten in de competitie, maar vooral goed voor het zelfvertrouwen. We kunnen het nog . . . . !